 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
W systemach
alarmowych czujniki kontaktronowe wykorzystywane są wszędzie
tam gdzie istnieje potrzeba
wykrycia poruszenia
przedmiotu . Do części nieruchomej zamocowany jest czujnik
kontaktronowy , do części ruchomej magnes . Odsunięcie
magnesu od czujnika powoduje zmianę stanu styku (
najczęściej otwarcie styku ).
Zaletą czujników
kontaktronowych jest ich trwałość w liczbie przełączeń (
producenci gwarantują kilka milionów przełączeń ) , szybkość
działania .
Jednak czujniki te
mają bardzo poważną wadę , można je w bardzo łatwy sposób
wykryć i zneutralizować .
Jeżeli go
zlokalizujemy i w tym miejscu
przyłożymy mocny magnes czujnik będzie unieruchomiony .
Jaki z tego wniosek
?
Tradycyjne
kontaktrony możemy stosować w systemach alarmowych tylko tam
gdzie zależy nam na sygnalizacji a nie na funkcji
zabezpieczenia . Taki czujnik możemy stosować w domu
np. jako sygnalizację otwarcia drzwi lub okna przez małe
dziecko , nie powinno stosować się ich jako elementy
zabezpieczające .
Aby zlikwidować tą
podstawową wadę czujnika kontaktronowego wymyślono
czujnik kontaktronowy spolaryzowany. Polega to na
zastosowaniu dwóch styków kontaktronowych w jednej
obudowie . Jeden jako zwykły styk normalnie zamknięty ([NC]
przy zbliżonym magnesie ) drugi z przyklejonym na stałe
magnesem który też jest zamknięty ale otwiera się gdy do
czujnika ktoś zbliży dodatkowy magnes .
Są to tzw.
kontaktrony o podwyższonym standardzie bezpieczeństwa .
Zastosowanie takiego czujnika kontaktronowego zmniejsza
drastycznie ryzyko unieszkodliwienia go poprzez kombinowanie
obcym magnesem .
Zbliżenie obcego
magnesu wywołuje alarm sabotażowy .
Poniżej schemat
elektryczny omawianego czujnika z dodatkową pętlą
antysabotażową .
